ทำไมความขัดแย้งทางการเมืองไทยจึงลงเอยด้วยการใช้กำลังซ้ำแล้วซ้ำเล่า? ใครเป็นผู้ตัดสินใจ และรัฐอธิบายการใช้ความรุนแรงต่อประชาชนของตนเองอย่างไร?
ความรุนแรงทางการเมืองโดยรัฐในสังคมไทย โดย ประจักษ์ ก้องกีรติ พาผู้อ่านเข้าไปสำรวจเบื้องหลังการเผชิญหน้าระหว่างรัฐกับประชาชนในช่วง พ.ศ. 2548–2566 จากการเมืองเสื้อสี การสลายการชุมนุมปี 2553 จนถึงการเคลื่อนไหวของเยาวชนคนรุ่นใหม่ เพื่อค้นหาว่าอะไรทำให้ความขัดแย้งกลายเป็นความรุนแรง และเหตุใดสังคมไทยจึงยังออกจากวงจรนี้ไม่ได้
เบื้องหลังแนวกั้นและคำสั่งสลายการชุมนุม มีทั้งการตัดสินใจของรัฐบาล บทบาทของกองทัพและตำรวจ กฎหมายความมั่นคง ตลอดจนวิธีที่เจ้าหน้าที่มองผู้คนตรงหน้า หนังสือเล่มนี้ชวนพิจารณาว่า การมองประชาชนเป็นผู้ใช้สิทธิ ผู้สร้างความวุ่นวาย หรือภัยต่อความมั่นคง ส่งผลต่อวิธีรับมือของรัฐอย่างไร และถ้อยคำเหล่านั้นถูกนำมาใช้อธิบายความชอบธรรมของการใช้กำลังอย่างไรบ้าง
ผู้เขียนเชื่อมโยงข้อมูลเหตุการณ์เข้ากับโครงสร้างอำนาจ ระบอบการเมือง และทัศนคติของผู้ปฏิบัติงาน เปิดให้เห็นเงื่อนไขที่ทำให้ความรุนแรงเกิดขึ้น แตกต่างกันในแต่ละยุค และดำเนินต่อไปท่ามกลางคำถามเรื่องความรับผิดและการลอยนวลพ้นผิด พร้อมภาคผนวกที่รวบรวมเหตุการณ์ เครื่องมือทางกฎหมาย สถิติผู้บาดเจ็บและเสียชีวิต และรายชื่อผู้เสียชีวิตจากการชุมนุมทางการเมืองและเหตุการณ์ที่เกี่ยวเนื่อง
สำหรับผู้ที่เคยสงสัยว่า “ทำไมประวัติศาสตร์การเมืองไทยจึงวนกลับมาที่ฉากเดิม?” หนังสือเล่มนี้ชวนมองลึกลงไปถึงกลไกที่ทำให้ฉากนั้นเกิดขึ้น และร่วมคิดว่าเราจะสร้างเงื่อนไขแบบใด เพื่อให้ความขัดแย้งทางการเมืองไม่ต้องแลกด้วยชีวิตอีก


