สะพานรุ้ง

ฝันไกลไปให้ถึง..
นั่นคือสิ่งที่ โมลิน บอกตัวเองเสนอมานับจากวัยเยาว์ที่กำพร้าแม่
พ่อนักสร้างหนังผู้มีบาดแผลชีวิตเติมเต็มชีวิตให้เธอไม่ได้
เธอต้องสร้างฝัน และพยายามตะกายไปให้ถึง
เธอลงมือสร้างสะพาน เพื่อจะไปให้ถึงเส้นโค้งรุ้งที่ปลายฟ้า
แต่การเดินทางคนเดียว ช่างเงียบเหงา
สุดท้ายเธอเจอ ราวินทร์
ผู้มองไกลไปยังสายรุ้งที่ปลายฟ้าและพยายามตะกายไปให้ถึง
การเดินข้ามสะพานฝันไปสู่สายรุ้งด้วยกัน ย่อมดีกว่าเดินไปคนเดียวไม่ใช่หริอ
สองคนแม้จะเจอกันอย่างไม่สบอารมณ์ แต่เพราะความฝันที่มี…
เพราะความดีที่ซ่อนเร้นและต่างพบเจอ
สองมือที่เคยว่างเปล่าก็กระชับมั่นด้วยกัน
เดินทางไกลไปต่อข้ามสะพานรุ้งสวยสายนั้น
แม้จะมีอุปสรรคมากมาย แต่เมื่อมือกระชับมั่น
ใจฟั่นเกียวหากัน ก็หาได้หวั่นไหวแม้สักเล็กน้อย