นักบุญเถื่อน

จากฉายา ช่างภาพรูปทอง ผู้ไม่เคยหน่ายไฟร้อนในสนามโลกีย์กับอิสตรีมากหน้า บาดแผลฉกรรจ์นัก…หนักหนาในความรู้สึก…ความสัมพันธ์ที่ผิดรูปรอยกลายเป็นตราบาปในชีวิต ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงของ รัชชุ สุมานันท์ ไม่ใช่น้อยๆ เขามิอาจจะสนองความต้องการของตนเองอีก ความเจ็บปวดทางใจส่งผลกระทบสาหัส กลายเป็นคนตายด้านในทางโลกีย์ และวิ่งวุ่นหาที่ซุกซ่อนตัวตนที่ตกต่ำ ส่วนเธอ สาวน้อยนาม ชัยพฤกษ์ บาดเจ็บสาหัสไม่ต่างกัน การถูก “ขาย” ถึงสามครา ทำให้สภาพจิตแตกร้าว บุรุษเพศทุกผู้ล้วนน่ากลัว คนป่วยทางใจสองคนพบเจอกันที่สถานบำบัดเยียวยาทางจิต เมื่อแรกพบกันเธอรู้สึกเชิงลบต่อเขา เธอกรีดร้องและหวาดผวา ส่วนเขา อยากจะชดเชยความผิด ด้วยสำนึกดีที่กลับมาในวันที่ยากไร้มืดมน การเปลี่ยนแปลงของเขา ถูกมองอย่างเคลือบแคลงสงสัยว่า เขาจะเป็นนักบุญได้จริงหรือ คนบาปจะเป็นนักบุญได้อย่างไร? ศรัทธาของการอยากมีชีวิต ศรัทธาจากคนที่บาดเจ็บเมื่อได้รับความปรารถนาดี เธอกลับหยัดยืนได้อีกหนและส่งตอบกลับกำลังใจให้เขาเป็น นักบุญเถื่อน ที่สง่างามจนได้