เคล็ดลับการบริหารของวอร์เรน บัฟเฟ็ตต์

มีชายหนุ่มวัย 20 คนหนึ่ง กลัวการพูดต่อหน้าคนมากจนถึงขั้นเลี่ยงวิชาที่ต้องนำเสนองานในมหาวิทยาลัย เขาจ่ายเงินลงเรียนคอร์สของ เดล คาร์เนกี เพื่อแก้ไขความกลัวนั้น และในห้องเรียนนั้นเอง เขาได้พบสิ่งที่เขาบอกทีหลังว่าคือ ประกาศนียบัตรที่สำคัญที่สุดในชีวิต สำคัญยิ่งกว่าปริญญาใดๆ ที่เขาเคยได้รับ

ชายหนุ่มคนนั้นคือ วอร์เรน บัฟเฟ็ตต์

หนังสือที่โลกยังขาด

มีหนังสือเกี่ยวกับวอร์เรน บัฟเฟ็ตต์ หลายร้อยเล่มในโลก เกือบทั้งหมดพูดเรื่องเดียวกัน คือ วิธีลงทุน แต่ แมรี่ บัฟเฟ็ตต์ อดีตลูกสะใภ้ที่ใช้ชีวิตใกล้ชิดกับตระกูลบัฟเฟ็ตต์มายาวนาน สังเกตเห็นบางอย่างที่คนอื่นมองข้าม

Berkshire Hathaway ภายใต้การบริหารของบัฟเฟ็ตต์สร้างกำไรสุทธิต่อหุ้นจาก 18 ดอลลาร์ ในปี 1979 เป็น 4,093 ดอลลาร์ ในปี 2007 คิดเป็นอัตราเติบโตเฉลี่ย 21.39% ต่อปี บริหาร CEO กว่า 88 คน ใน 233,000 พนักงาน ทั่วโลก โดยแทบไม่เคยแทรกแซงการทำงาน นี่คือทักษะที่ไม่มีในหนังสือเล่มไหน จนกระทั่งเล่มนี้

ขั้นแรกก่อนทุกอย่าง: เลือกธุรกิจให้ถูก

บัฟเฟ็ตต์ค้นพบว่าธุรกิจทุกประเภทไม่ได้เท่ากัน และการเลือกบริษัทที่จะทำงานด้วย ไม่ต่างจากการเลือกลงทุน มีธุรกิจบางประเภทที่ “มีเศรษฐกิจดีแฝงอยู่” ถึงขนาดที่ว่าแม้แต่ผู้บริหารระดับธรรมดาก็ยังดูดีได้

วิธีตรวจสอบบริษัทก่อนไปสมัครงานที่บัฟเฟ็ตต์แนะนำมีสามข้อง่ายๆ คือดูความสม่ำเสมอของกำไรต่อหุ้นใน 10 ปี ดูระดับหนี้ระยะยาว (บริษัทชั้นดีมักมีหนี้ต่ำหรือไม่มีเลย) และดูอัตรากำไรขั้นต้น โดยโคคา-โคลาอยู่ที่ 60% ขึ้นไป ขณะที่ General Motors อยู่ที่ 21% เท่านั้น ตัวเลขเหล่านี้บอกอะไรได้มากกว่าคำโฆษณารับสมัครงาน

ศิลปะของการปล่อยให้คนทำงาน

เมื่อได้ธุรกิจที่ใช่แล้ว ขั้นต่อมาคือการมอบอำนาจ บัฟเฟ็ตต์ขยาย Berkshire จากบริษัทสิ่งทอเล็กๆ ที่ใกล้ล้มละลายกลายเป็นกลุ่มบริษัทข้ามชาติ ด้วยสูตรที่ดูเหมือนง่ายแต่ทำได้ยากมาก คือการ ไม่แทรกแซง

สิ่งที่บัฟเฟ็ตต์มองหาในผู้บริหารคือสามสิ่ง: ความมีศีลธรรม ความเฉลียวฉลาด และความกระตือรือร้น โดยเฉพาะในธุรกิจที่ตัวเองบริหาร เขาเชื่อว่าคนที่รักในงานที่ทำจะทำงานหนักโดยไม่ต้องให้ใครสั่ง และงานนั้นจะออกมาดีกว่าเสมอ

30 บท เปิดทีละบท ปิ้งทีละเรื่อง

สิ่งที่ทำให้หนังสือเล่มนี้อ่านง่ายคือโครงสร้างที่แตกเป็น 30 บทสั้นๆ แต่ละบทจบในตัวเองและมีคำสอนที่ชัดเจน แบ่งเป็น 5 ขั้นตอนหลัก

บทที่จะอยู่ในใจนานที่สุด

บทที่ 14 เรื่อง “พลังของคำชม” และบทที่ 16 เรื่อง “อันตรายของการตำหนิ” ดูเหมือนเรื่องธรรมดา แต่บัฟเฟ็ตต์ได้รับอิทธิพลจากคาร์เนกีจนนำไปปฏิบัติจริงอย่างสม่ำเสมอ เขาแทบไม่เคยตำหนิผู้บริหารของเขาในที่สาธารณะ แต่ใช้เวลาในการชมและยกย่องสิ่งที่พวกเขาทำได้ดี ผลที่ได้คือผู้บริหาร 88 คนทุ่มเทเต็มร้อยโดยไม่ต้องมีใครบังคับ

ไม่ใช่แค่คนรวย แต่คือนักบริหารคน

A.L. Ueltschi ผู้ก่อตั้ง FlightSafety International บริษัทในเครือ Berkshire กล่าวถึงบัฟเฟ็ตต์ว่า

หนังสือเล่มนี้ไม่ได้ขายฝัน แต่อธิบายกลไกเบื้องหลังว่าบัฟเฟ็ตต์สร้างคุณสมบัติเหล่านั้นขึ้นมาได้อย่างไร ตั้งแต่วัย 20 ที่กลัวการพูด จนกลายเป็นผู้นำที่ดึงดูดคนเก่งที่สุดในโลกมาทำงานด้วย